isfahan_by_ircss-d72vtrg

اصفهان از شهرهای بسیار قدیمی ایران است. حسن موقعیت جغرافیایی و طبیعی آن در مرکز فلات ایران، خاک حاصلخیز و وجود زاینده رود در تمامی دوران های گذشته، به آن امکان داده است که از مراکز مهم فعالیت های مردم ساکن در این مرز و بوم باشد. همیشه آب و هوای آن در خوبی، ضرب المثل نویسندگان و شعرا بوده و مردم آن به داشتن هوش و ذکاوت فوق العاده و ابتکار هنرمندی ممتاز بوده اند. خاک اصفهان را از دیرباز هنرپرور و مردم آن را هنرآفرین توصیف معرفی کرده اند. اصفهان در گذشته، چند دوره پایتخت ایران بوده است. به خصوص در دوران سلاجقه پایتخت امپراطوری پهناوری بوده که یک مرز آن رود جیحون و مرز دیگرش دریای مدیترانه بوده است. در دوران صفویه، پایتخت این سلسله بوده و شهرت جهانی داشته است. Masjid-i Saha (Saha Mosque), Isfahan در دوران صفویه جهانگردان و نمایندگان سیاسی و بازرگانی اروپا در دربار پادشاهان ایران، همچون تاورنیه و شاردن، سفرنامه هایی از خود به یادگار گذاشته اند که حاوی اطلاعاتی درباره ی تاریخ و جغرافیا و اماکن تاریخی و اوضاع اجتماعی ایران و بخصوص اصفهان است.   درباره ی اصفهان، از زوایای مختلفی می توان بحث و گفتگو نمود. یکی از آنها آثار تاریخی شهر اصفهان است که در مطالب بعدی به بررسی برخی از این آثار پرداخته خواهد شد.

مسجد شیخ لطف الله، اعجاز طرح و نقش